أكثر مفسّران نور را تفسير كرده‌اند به قرآن « 1 » . وكلينى از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده كه : مراد به نور در اين آية ، أمير المؤمنين عليه السّلام است وأئمة عليهم السّلام‌اند « 2 » . وعلي بن إبراهيم روايت كرده است كه : نور ، أمير المؤمنين عليه السّلام است ، پس خدا پيمان حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را بر پيغمبران گرفته كه خبر دهند امّتهاى خود را ويارى كنند أو را پس يارى كردند به قول وامر كردند امّتهاى خود را به اين ، وزود باشد كه در رجعت رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم برگردد وپيغمبران برگردند به دنيا ودر دنيا يارى أو بكنند « 3 » . وكلينى نيز در حديث ديگر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است : فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ يعنى : ايمان آورند به امام ؛ وَعَزَّرُوهُ تا آخر آية ، يعنى : اجتناب از عبادت جبت وطاغوت نكردند كه أبو بكر وعمرند ، وعبادت ايشان ، أطاعت ايشان است « 4 » . عياشى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : مراد به نور در اين آية علي عليه السّلام است « 5 » . مترجم گويد : وجوهى كه در توجيه انزال نور در آيهء خامسه مذكور شد ، همه در اينجا جارى مىشود ، ونازل شدن با آن نهايت مناسبت دارد به وجه سوم وپنجم نيز به اعتبار آنكه در أول كه نبوت نازل شد ولايت أمير المؤمنين عليه السّلام با آن نازل شد . آيهء سابعه : يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ « 6 » يعنى : « اراده مىنمايند كه فرونشانند وخاموش گردانند نور خدا را به دهانهاى خود مانند كسى كه خواهد نور آفتاب را به باد دهان فرو نشاند وخدا تمام‌كننده است نور خود را

--> ( 1 ) . تفسير بغوى 2 / 206 ؛ تفسير كشاف 2 / 166 ؛ تفسير بيضاوى 2 / 117 . ( 2 ) . كافى 1 / 194 . ( 3 ) . تفسير قمى 1 / 242 . ( 4 ) . كافى 1 / 429 ، وروايت در آن از امام باقر عليه السّلام است . ( 5 ) . تفسير عياشى 2 / 31 . ( 6 ) . سورهء صف : 8 .